Evert (‘Eef’) van den Berg, voormalig PSP-lid en anno 2010 nummer 3 op de lijst van het Ouderen Appel Eindhoven nam in de jaren 70 in Jemen deel aan een opleiding voor terroristen. Zijn pacifistisch socialisme hinderde hem ook al niet om wapens in huis te hebben en die te gebruiken tegen mede-PSP’ers.
Hoe ouder een mens wordt, hoe meer verleden hij of zij heeft, daaraan ontkomt niemand. Maar sommigen hebben een opwindender verleden dan anderen, dat weten we ook allemaal. Een opmerkelijk voorbeeld van een tot de verbeelding sprekend verleden vinden we tijdens deze raadsverkiezingen op plaats 3 van de lijst van het Ouderen Appel Eindhoven, Evert van den Berg. In het boek ‘n Hollandse stadsguerrilla. Terugblik op de Rode Jeugd’ van Frans Dekkers en Daan Dijksman, is zelfs een apart hoofdstuk gewijd aan Evert van den Berg.
Van den Berg werd in 1950 geboren in Eindhoven en vertrok begin jaren 70 naar Breda, waar hij aan de Sociale Academie ging studeren. Hij ontpopte zich al snel als activist en schopte het daardoor tot secretaris van de Rode Jeugd, afdeling Breda. Tot zijn strijdmakkers behoorden Lucien van Hoesel en Henk Wubben, ook al twee bekende namen uit die tijd.
In 1976 ging hij samen met een paar andere mensen uit de wereld van de Rode Jeugd en de Rode Hulp (een organisatie die de Duitse Rote Armee Fraction ondersteunde) naar Jemen, alwaar hij onderricht kreeg in een trainingskamp van de PFLP (Popular Front for the Liberation of Palestine) dat terroristen opleidde. Hij leerde er schieten, omgaan met explosieven en andere strijdtechnieken. Medecursisten waren onder meer Lidwien Janssen, een Nederlandse vrouw die later op het Israëlische vliegveld Lod wordt gearresteerd bij een poging tot het plegen van een aanslag, en Sam Pormes, later lid van de Eerste Kamer voor Groen Links. Overigens ontkent Sam Pormes tot op de dag van vandaag dat hij een dergelijk trainingskamp heeft bezocht, maar uit een intern onderzoek van Groen Links naar Sam Pormes van enige jaren terug blijkt dat er twee deelnemers van toen zijn die hem zonder aarzeling aanwezen als een mededeelnemer. Een van die twee getuigen uit dat onderzoek is Evert van den Berg.
In de jaren 80 werd Van den Berg lid van de Eindhovense raad voor de Pacifistisch-Socialistische Partij (PSP), waarvan hij in 1976 lid was geworden. Een opmerkelijk keuze, want Van den Berg stond al vanaf het begin van zijn politieke carrière bekend als een aanhanger van het idee dat geweld acceptabel is als politiek strijdmiddel. Hij citeerde graag Karl Marx die ooit zei dat ‘geweld de vroedvrouw is van iedere maatschappij, die zwanger gaat van een andere.’
Dat gebruik van geweld ging Van den Berg ook bij interne geschillen niet uit de weg. Tijdens zijn PSP tijd, in de jaren 80, ontstond er voor het huis van Van den Berg en zijn vriendin, Marjanne Stas, een gevecht met een paar andere leden van de PSP waarbij Van den Berg, die volgens zijn opponenten in kennelijke staat verkeerde, eerst met een stiletto probeerde te steken en, toen dat niet lukte omdat het doelwit met een kachelpook afweerde, binnen een pistool pakte en daarmee dreigde.
Het was niet de eerste keer dat Van den Berg over een wapen beschikte. Al eerder, in de nasleep van het proces in Israël tegen Lidwien Janssen, was er bij een huiszoeking bij Van den Berg door de Nederlandse politie een geweer gevonden en in beslag genomen.
In het interview met de schrijvers van het boek over de Rode Jeugd, eind jaren 80, zei hij weer wel dat hij het geweld heeft afgezworen en in de loop van de jaren een democraat is geworden. Tegelijkertijd gaf hij toe nog steeds ‘na te genieten van dat gevoel in zijn hand van een koele klinker, de zoveelste steen die hij al demonstrerend richting politieruiter lanceerde.’ Het pacifisme zegt hem niet zoveel, zo noteerden Dekkers en Dijksman in hun boek, maar Van den Berg zegt het ‘als PSP’er wel te respecteren’. Wat dat ‘respecteren’ dan concreet inhoudt wordt niet duidelijk in het boek. Evenmin wordt duidelijk of Van den Berg op dat moment nog steeds over wapens beschikt.
Je vraag je af wat Van den Berg bij het Ouderen Appel Eindhoven (OAE), waar hij bij de verkiezingen van 2006 al actief was, te zoeken heeft. Het OAE is toch bepaald geen revolutionaire club, maar trekt eerder mensen met een achtergrond binnen de gevestigde orde aan zoals bijvoorbeeld Jet Nijpels en Theo den Ouden, die beiden uit de Eindhovense VVD afkomstig waren. Zou het de leeftijd van Van den Berg zijn? Hij wordt in november van dit jaar 60 jaar. Maar misschien is de reden van profanere aard. Van den Berg runt al sinds 2001 (tot vorig jaar samen met zijn inmiddels overleden vriendin Marjanne Stas) een bureautje voor advies en training gericht op de non-profit sector onder de naam Florian v.o.f. Dit bureau kreeg de afgelopen raadsperiode opdrachten van de gemeente voor onder meer het organiseren van voorlichting over valpreventie bij ouderen. Als dat de doelgroep is, dan het OAE ook de logische ingang bij de politiek.
Het doet me denken aan het volgende citaat van Lucien van Hoesel uit het boek van Dekkers en Dijksman: ‘Eind 1976 ben ik er uitgestapt (uit ‘de beweging’ – PV). Ik had het idee: het is afgelopen, mislukt. (….) Want ik had geen opleiding ooit afgemaakt, daar had ik geen tijd voor gehad. Ik had dus ook geen beroep. Ik liep achter en voelde me in die zin ook wel verneukt. Ik keek naar allerlei mensen die binnen links actief waren geweest en inmiddels gekleed in maatkostuums leidinggevende functies waren gaan bekleden.’ 
Dat gevoel zal bij Van den Berg ook wel zijn gaan spelen, denk ik. Een net kostuum heeft Van den Berg in ieder geval al, dat bewijst de foto hierboven. Woensdagavond 3 maart weten we of daar ook nog een zetel bijkomt.
Paul Verhaegh
nu weer iterug sturen naar Jemen. kan die een antiterroristenkogel opgaan vangen van de Yanks aldaar. Vuile landverrader.De PSP waren toch pacifisten? Nou terroristen was en is nog steeds beter voor dat tuig van links..
LINKS IS DE ROtTE KIES VAN DIT LAND. GEWOON ERUIT TREKKEN EN VERNIETIGEN..
Mijn mening.
http://www.groene.nl/1998/9/de-stadspartij-voor-jou-en-voor-mij–2
“In de auto met logo begeeft Joop Zijlstra van de Eindhovense Stadspartij zich naar het secretariaat, waar hij ook woont. Zijn partij Eindhoven Met Stip (EMS) fuseerde in 1996 met Eindhoven Open Stad (EOS) van Marjanne Stas en Evert van den Berg tot de Stadspartij.
Zijlstra haalde met Van den Berg het paard van Troje binnen, vertelt hij in de huiskamer. ‘Van den Berg is een legendarische bommengooier uit de jaren zeventig, aangesloten bij de Eindhovense Rode Jeugd en oud-PSP’er met RAF-connecties. Hij is de goeroe van Marjanne. Van den Berg is een geniale vent, helaas verstrikt in zijn anarchisme. Ik was jezuïet, ken de orde en heb oog voor de gewone mens. Hij accepteerde het partijbestuur niet. Daar zijn brieven over geschreven. Toen belde hij op en zei: ik kap ermee. Achteraf blijk ik een revolutie op het nippertje ontzenuwd te hebben. Waarom denk je dat hun vroegere partij EOS heette? Eos, Grieks voor morgenrood. Richting marxisme.’”
Wanneer je in dit land een extremist bent is er het nodige op kosten van de staat te bereiken. Opdondenderen uit de politiek of (semi)overheden met dit soort tuig.
http://www.leoplatvoet.nl/november_2005.htm
“De commissie voert twee met name genoemde getuigen op, deelnemers aan de training, die zeggen dat Sam in 1976 in Zuid-Jemen was. Eén van hen is Evert van den Berg, die deze getuigenis overigens niet tegenover de commissie heeft afgelegd, maar in 1988 tegenover de schrijvers van het boek ’n Hollandse Stadsguerrilla. Nu ken ik toevallig Van den Berg, want ik was lid van een onderzoekscommissie van het partijbestuur van de PSP, die in 1983 een omstreden voorval in de afdeling Eindhoven heeft onderzocht, waarin Evert van den Berg –in negatieve zin- hoofdrolspeler was. Het voert te ver om hier nu op in te gaan, maar aan de betrouwbaarheid van deze getuige twijfel ik zeer.”
“Vaders mocht gerust schrijven dat Pormes in Zuid-Jemen ‘een terroristenopleiding had genoten’. In de oorspronkelijke uitspraak van 29 augustus 1989 concludeert de rechter dat Pormes ‘waarschijnlijk wel’ bij de PFLP had getraind. “Vele anderen die daar toen zijn geweest, hebben verklaard dat zij eiser hebben herkend als één van hun medecursisten.” De rechter liet zich geen zand in de ogen strooien door het verhaal dat sprake zou zijn van een persoonsverwisseling. Daarbij baseerde de rechtbank zich onder meer op een stukje uit het weekblad Haagse Post van 5 augustus 1989. Daarin wordt beschreven hoe een deelnemer aan de Jemen-reis, Evert van den Berg, op een PSP-congres Sam Pormes tegen het lijf liep. “Toen beriep Pormes zich helemaal niet op zeg maar a case of mistaken identity.” De wederzijdse herkenning liet geen ruimte voor een misverstand: dit was de Sam Pormes die ook in Zuid-Jemen was geweest.”
http://www.pim-fortuyn.nl/pfforum/topic.asp?ARCHIVE=true&TOPIC_ID=41824
http://igitur-archive.library.uu.nl/student-theses/2009-0722-200849/Rode%20Jeugd,%20Rode%20Hulp%20en%20het%20Rood%20Verzetsfront%3B%20in%20vier%20linkse%20bladen,%201970-1980.pdf
“De voormalige Rode Jeugd-leden binnen de Rode Hulp, internationaliseerden hun
contacten onder de mantel van de Rode Hulp. Zo hadden Evert van den Berg en Lucien van Hoesel tijdens een reis naar Dublin en Belfast, contact met de Irish Revolutionary Army (IRA). Het contact intensiveerde zodanig dat Van den Berg en Van Hoesel een wapentransactie voor de IRA zouden uitvoeren. Een wapentransactie die overigens niet heeft plaatsgevonden; Van den Berg en Van Hoesel ontdekten onderweg naar de locatie waar de transactie zou plaatsvinden, dat de operatie verraden zou zijn. Maar ook contacten met de West-Duitse Rote Armee Fraktion (RAF), het Palestijnse PFLP en met de Zuid-Molukkers zouden de Rode Hulp volgens de rechtse pers niet vreemd zijn. Met de IRA en de Palestijnen had de Rode Hulp wel degelijk contact. De solidariteit met de RAF was volgens Evert van den Berg ‘vooral een lippendienst, waaraan ook ideologische verschillen over het aanwenden van geweld ten grondslag lagen’. Van Hoesel vulde in het werk van Dekkers en Dijksman, ’n Hollandse stadsguerrilla, terugblik
op de Rode Jeugd, aan dat het slechte contact met de RAF toentertijd vooral te wijten was aan de mentaliteit van de Duitsers en ‘het absolute onvermogen om te kunnen relativeren’. Volgens hem leek het er binnen de RAF meer op dat ‘wapens wezenlijker leken dan het soort kameraadschap waarmee men in de Rode Jeugd was opgegroeid’. Het contact met de RAF werd dus niet ontkend, echter, veel stelde het niet voor.”
“In 1986, Van den Berg was elected to the city council of Eindhoven and in 1994–1998, he worked as a policy maker of the parliamentary faction of parties propagating the interest of elderly people. Nowadays, he assists representatives of local council in Eindhoven in policy-making. From time to time, his past has been brought up. “If you are 35 years active in the politics, you naturally make some enemies”.” Lees nog veel meer in:
http://www.ssoar.info/ssoar/files/2010/50/2-rodejeugd-for-respondents0909.pdf
En de ‘echte’ revolutie van de Rode Jeugd
De benoeming van Van der Lee was tevens bedoeld om de politieke situatie in Eindhoven wat te laten bekoelen. Die was enigszins oververhit geraakt door het optreden van de plaatselijke afdeling van de Rode Jeugd. Deze op het Chinese communisme georiënteerde groepering was ontstaan in 1967. In Eindhoven vormde zich rond kopstukken Henk Wubben, Evert van den Berg en Luciën van Hoesel een actieve kern. Een aantal van de vrijwel zonder uitzondering oorspronkelijk katholieke Rode Jeugdleden had een Philips-achtergrond, in die zin dat vader of soms de betrokkene zelf bij het bedrijf werkte of had gewerkt.
Verzet tegen het almachtige concern dat samen met het katholieke establishment al decennialang de dienst uitmaakte in de stad was waarschijnlijk een belangrijke verklaring voor het curieus heftige karakter dat het optreden van de radicalen in Eindhoven kenmerkte. De ‘verburgerlijkte’ PvdA en de ’softe’ partijen ter linkerzijde ervan namen naar hun mening onvoldoende afstand van de bestaande machtsstructuren.
Hoe zoiets kon escaleren bleek bij een begin 1969 door de groep georganiseerde demonstratie tegen de bouw van een Philipsfabriek in het door een militaire junta geregeerde Griekenland. Na een vreedzaam verlopen bijeenkomst trokken veel demonstraten aangevoerd door Wubben en Van den Berg naar het standbeeld van Anton Philips op het Stationsplein om daar een krans van prikkeldraad te leggen. De Eindhovense politie geleid door hoofdcommissaris Odekerken zag hierin een onaanvaardbare aantasting van de goede naam van de grondlegger van het concern en trad hard op. Bij de confrontatie zouden ook door een knokploeg van de Philipspolitie, die daar geen enkele bevoegdheid had, rake klappen zijn uitgdeeld.
Een rel was geboren, die er ten slotte na talloze schermutselingen toe zou leiden dat de auto van Odekerken werd opgeblazen. Aanslagen met molotovcocktails op onder meer het huis van burgemeester Witte, het kantoor van weekblad Groot-Eindhoven en het Evoluon waren daaraan vooraf gegaan of zouden nog volgen. De pogingen van de Rode Jeugd om via een stadsguerrilla vanuit Eindhoven de wereldrevolutie op gang te brengen, waren toen overigens al uitgelopen op een kwalijk radicalisme, dat elke band met de werkelijke situatie in de stad had verloren.
Voorman Van Hoesel, vader manager bij Philips, werd in 1972 tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens verboden wapenbezit. Dit betekende tevens het eind van de revolutie in Eindhoven. De meeste RJ-leden vertrokken uit Eindhoven. Enkele van hen zouden de wereldrevolutie daarna nog tot in Jemen, China en Noord-Korea blijven najagen, maar behalve desillusies leverde dat weinig op.
http://www.ed.nl/specials/canonvaneindhoven/article3619421.ece