Het is weer eens raak tussen de R.K. Kerk en de homobeweging. Wat is er aan de hand? Welnu, een pastoor in Reusel heeft de hostie geweigerd aan een lid van parochie, omdat die praktiserend homofiel is.
De bisschop van Den Bosch, monseigneur Hurkmans heeft zich achter de pastoor gesteld met de argumentatie dat de R.K. Kerk geen probleem heeft met homofilie, mits de gelovige die maar niet praktiseert. In het praktiseren schijnt dus het kwaad te zitten. De homobeweging nam onmiddelijk stelling tegen de uitspraken en houding van beide prelaten en riep haar leden op om afgelopen zondag naar de H. Mis is de St. Janskathedraal in Den Bosch te gaan om daar demonstratief stelling te nemen tegen de opstelling van de Kerk. De plebaan van de St. Jan, Van Rossem, besloot daarom die zondag aan geen enkele gelovige de hostie uit te reiken, om op die manier te voorkomen dat hij gedwongen zou zijn deze ook aan demonstranten uit te reiken, of deze uitreiking juist te moeten weigeren, natuurlijk.
Enfin, een fijne rel was geboren. Zelfs de PvdA bemoeide zich ermee: landelijk voorzitter Lilianne Ploumen riep alle homo’s op om zondag naar Den Bosch te gaan om daar te demonstreren. Een oproep die verklaarbaar is vanuit het verleden van de PvdA, die in de jaren 60 en 70 de favoriete politieke partij van de zich emanciperende homo’s was. Tegelijkertijd steekt de parmantige oproep van Ploumen wat schril af tegen de terughoudendheid die de PvdA toont als het om homofobie in moslimkringen gaat, een andere favoriete groep van het PvdA-emancipatiedenken. Maar dat even terzijde.
De hele affaire doet me denken aan een kranteninterview met bisschop Gijsen van Roermond voordat deze vertrok naar IJsland. De krant wierp de bisschop voor de voeten dat het kerkbezoek tijdens zijn ambtsperiode dusdanig was teruggelopen dat nog slechts een kwart van de Limburgse katholieken regelmatig in de kerk te vinden was. De repliek van Gijsen kwam erop neer dat hij er dan in ieder geval in geslaagd was de echte katholieken voor de kerk te behouden.
Met zulke geestelijken heb je geen anti-clericale beweging meer nodig, denk je dan. Datzelfde gevoel krijg je bij de uitspraken van bisschop Hurkmans en diens filiaalmanager te Reusel.
Nu kun je natuurlijk aanvoeren dat de R.K. Kerk er een dergelijke opvatting op na kan houden – we laten dan de heersende politieke correctheid en de speechcrimewetgeving maar even buiten beschouwing – en dat het eerder de vraag is wat homo’s nu eigenlijk willen in een kerk die geen homo’s wil, althans geen praktiserende homo’s.
Daartegenover stel ik dan dat de R.K. Kerk wel een bepaalde pretentie heeft. Men preekt immers over naastenliefde en over een opperwezen (‘Onze Lieve Heer’) dat voor iedereen een plekje heeft. Er is, kortom, sprake van een universele pretentie en zoiets verdraagt zich per definitie slecht met uitsluiting van bepaalde categorieën mensen. Ook het argument dat het niet de homofiele geaardheid is die het probleem vormt, maar de praktisering ervan, omdat sexualiteit alleen een plaats verdient in een huwelijk tussen man en vrouw, is niet overtuigend. Diezelfde kerk toont immers aanzienlijk meer coulance met leden van de clerus die een pedofiele geaardheid praktiseren of misbruik maken met aan hen toevertrouwde jongvolwassenen. Talloos zijn langzamerhand de aan het licht gebrachte gevallen waarin misbruikende priesters en monniken slechts gecorrigeerd werden door overplaatsing, hetgeen dergelijke misbruikpraktijken vaak ook nog eens in stand hield, doordat de misbruikpleger als het ware weer een nieuw jachtterrein tot zijn beschikking kreeg. Het begrip ‘grazige weiden’ krijgt in dat verband wel een erg cynische lading. maar ook dat even terzijde.
De sleutel tot het raadsel van deze dubbelzinnigheid binnen de R.K. Kerk ligt niet in enige dogmatiek of theologische beginselen. De keiharde waarheid is dat het kader van de R.K. Kerk bestaat uit mensen die een probleem met seksualiteit hebben. Daarom blijven ze daar altijd maar in steken. Het – trieste – gevolg is dat de zedenleer van de Kerk, die een levensleer zou moeten zijn, verwordt tot een leer van de seksualiteit. In een tijd waarin mensen dankzij vindingen als het condoom, de pil, IVF etcetera, meer baas zijn over hun seksualiteit en gezinsplanning dan ooit tevoren, is een zedenleer die blijft hangen in getob over seksualiteit voor brede groepen geen aansprekend verhaal meer, en van aansprekende verhalen moeten kerken, ook de R.K. Kerk, het toch hebben. Een bisschop kan dan wel het gelijk van het leergezag claimen, maar de inspiratie (lees: de spirit) is dan allang vervlogen. Daarin ligt de werkelijke schade voor het geestelijk leven, niet in de ontheiliging van de hostie, nog daargelaten of het opperwezen dat ook zo ziet.
Paul Verhaegh
Pim Fortuyn in 2002 in een interview met het Katholiek Nieuwsblad:
“Toch noemt u zich ondanks uw homoseksualiteit nog steeds katholiek.
Ik bén katholiek! Ik ben nota bene gedoopt! Ik noem me niet zo, ik ben het! Volgens elke interpretatie in de Kerk, of het nu links is of rechts is: ik ben rooms-katholiek. Dat is het leuke van gedoopt zijn, dat geldt voor de eeuwigheid. Daar gaat zelfs de paus of de bisschop niet over. Je kunt mij helemaal niet uit de Kerk zetten, terwijl kardinaal Simonis echt wel weet dat ik in grote zonde leef. Dat is ook het rare van die excommunicatiebevoegdheid van de paus. Dat is in absolute tegenspraak met het heilig doopsel. Het doopsel is een sacrament en dan denk ik dat het toch wel boven de beslissing van een ambtsdrager staat.”
Mwah, ik vind het niet echt overtuigend.
Ik kan me zelf niet zo druk maken om homoseksualiteit, de Nederlandse homolobby des te meer. Klablijkelijk is het niet genoeg als homoseksuelen dezelfde burgerrechten, vrijheden en beschermingen genieten als hun heteroseksuele landgenoten maar dienen voorrechten te genieten. Het voorrecht om in een leren broek met ontblote bips op een bootje door de Amsterdamse grachten te varen bijvoorbeeld. Normaliter heet zulk gedrag schennis van de eerbaarheid volgens het Strafrecht.
Nu claimt de homolobby ook het recht op de hostie. Zelfbenoemden liberalen, conservatieven en andere rechtsen huilen in het koor van linkse wolven van de PvdA mee. Dezelfde mensen die doorgaans zoveel ophebben met vrijheden verkondigen nu de onderwerpen van de kerk aan de wil van de massa, al dan niet gesanctioneerd door de overheid. Het is een beetje ongeloofwaardig.
De vraag waar het hier ten diepste om draait is of wij in onze samenleving nog andere bronnen van autoriteit kennen dan de staat. Mag de kerk zelf bepalen aan wie ze de hostie uitdeelt? Klablijkelijk niet.
Het verhaal over universaliteit, naastenliefde en kindermisbruik is niet echt interessant. Als universaliteit per definitie inhoudt dat alles en iedereen geaccepteerd moet worden is universaliteit een contradictio in terminis. De kerk claim universaliteit van haar leer en opvattingen en niet andersom. De kerk is niet democratisch, zij gaat niet een allegaartje van mensen verzamelen om vervolgens te horen welke leer zij nu eigenlijk aanhangen. Daar kan niets universeels van uitgaan.
Het moderne slappe aftreksel van de kerk – de natiestaat – doet dat ook niet. Als het aan Geert Wilders ligt gaan we zelfs mensen terugsturen naar andere landen als ze niet aan de doctrine van de Nederlandse staat voldoen. De kerk is zo bezien toch heel wat toleranter zonder haar stelling op te geven dat de praktiserende homoseksueel in zonde leeft. Zo inclusief is de kerk dan weer wel, de homoseksueel is altijd welkom. Zo bezien aan het citaat van Fortuyn heeft de homoseksueel ook meer rechten binnen de kerk dan de gemiddelde burger binnen de staat; laatstgenoemde kan bij een (democratisch gelegitimeerde!) wisseling van de wacht zomaar besluiten dat u geen bestaansrecht meer heeft binnen deze landsgrenzen.
Ook de suggestie dat een onderscheid naar wel en niet praktiserende homoseksuelen geen verschil maakt is onwaar. Laat ik nu – zonder homoseksuelen op een lijn te stellen met pedoseksuelen – een vergelijking trekken met pedoseksualiteit. Volgens populaire opvattingen wordt men als pedoseksueel geboren en valt daar niets aan te doen. Wat echter wel fout is, is naar die aangeboren verlangens handelen. Aldus is – ook strafrechtelijk – de pedoseksueel in stilte niet strafbaar maar zijn praktiserende evenknie wel. Toch gek dat ik nooit betogen lees dat te verbieden.
Voorts is het wel leuk en aardig over kindermisbruik binnen de kerk te beginnen maar laten we wel wezen: wat kunnen de pastoor in Reusel en de bisschop in Den Bosch daar aan doen? Ik verwacht na actuele handelingen van de pastoor en bisschop een afwijzende reactie jegens kindermisbruik van hen en ik verwacht dat zij zulks zullen beamen. Tolereren zij kindermisbruik dan mogen ze branden in de hel. Maar om nu delen van de kerk waar kindermisbruik heeft plaatsgenoemde en waar voornoemde heren geen invloed op hebben hen toch aan te wrijven met het valse argument dat er sprake is van een kerk waarop de paus te allen tijde volledig grip en zicht heeft en aldus de hele kerk op de handelingen van enkele corrpute lieden met terugwerkende kan worden aangesproken op straffe van verval van haar doctrines is natuurlijk bizar.
Juist die kerk die sinds de jaren ‘60 is meegegaan in week postmodernisme en zodoende de mis alleen nog maar betrekking liet hebben op gemijmer over derdewereldlanden en verder de leer en het leven van Jezus wegrelativeerde zoals moderne mensen alles wegrelativeren is debet aan de leegloop. De enthousiaste reactie van jonge gelovigen op de standvastigheid van de pastoor in Reusel zijn wat dat betreft kenmerkend, het toont aan dat aan slap gezever over de postmoderne variant van universalisme geen behoefte meer is.
Aan de éne kant heb je gelijk dat de mens iemand niet uit de Kerk kan zetten. Het Nieuwe Testament is daar duidelijk in. “Oordeeld niet, of gij zult geoordeeld worden”(Math.7:1) en “Wie zonder zonde is werpe de eerste steen” (joh.8:8). Jezus ging o.a. ook met hoeren en tolenaars om. Het Oude Testament verbied homosexueele handelingen wel, net als incest, bestialiteit, liegen, moord en diefstal.
De R.K.Kerk heeft wel een traditie van “ex-communiceren”. Maarten Luther is ooit ook uit de R.K.Kerk gezet. Niet omdat hij het zelf wilde, maar omdat hij kritiek had op een aantal misstanden die toen in de R.K.Kerk heersten.
Aan de andere kant: waarom zou een homo lid willen wezen van de R.K.Kerk als die homofilie verwerpt? Als ik wil voetballen word ik ook niet lid van een tennisclub, en een man word ook niet lid van de vrouwenbond.
Waarom sluiten die homo’s zich niet aan bij een Protestantse Kerk?
Daar doet zich geen probleem voor van “Kerkelijk Recht” of “Leer Gezag”.
Geen pastoor die langs komt als mensen te weinig kinderen hebben of als iemand zich niet aan de regeltjes houd van de Paus of bischop.